Archiwa tagu: akt

Tematyka aktu w twórczości Marka Basiula

Marek Basiul, Danae albo moja słodka E..., 1997, linoryt tłoczony, 14,5x15cm, (źródło: Marek Basiul, Linoryty, katalog wystawy towarzyszącej 13. Międzynarodowemu Triennale Małe Formy Grafiki, Polska – Łódź’08, oprac. pod red. M. Dzięgielwskiej, Miejska Galeria Sztuki w Łodzi i Autorzy, Łódź 2008.)

Marek Basiul, Danae albo moja słodka E…, 1997, linoryt tłoczony, 14,5x15cm, (źródło: Marek Basiul, Linoryty, katalog wystawy towarzyszącej 13. Międzynarodowemu Triennale Małe Formy Grafiki, Polska – Łódź’08, oprac. pod red. M. Dzięgielwskiej, Miejska Galeria Sztuki w Łodzi i Autorzy, Łódź 2008.)

Tworzy zarówno miniatury graficzne, tak jak „Gdy się kończy dzień” (1992) – w rozmiarze 10x8cm, jak i grafiki średnio i wielkoformatowe, jak „Judyta” (2007) – w rozmiarze 49,5 x 69,5cm. Małe formy graficzne zachwycają precyzją wykonania, kompozycją oraz oryginalnymi rozwiązaniami formalnymi, a zarazem prostotą i pięknem. Natomiast jego duże formy graficzne, często dodatkowo składają się z kilku powielanych motywów, jak cykle „Odbicia” z 2008 roku czy „Facie ad Faciem”, wykonanych w technikach linorytu i druku transferowego; prace wywołujące skojarzenia z abstrakcją. W swoich pracach graficznych często zawiera tematy biblijne i mitologiczne, jak w pracach „Batszeba” (2001), „Danae albo moja słodka E…” (1997) czy „Najdłuższa Noc Holofernesa” (2000).

Już w małych formach graficznych, charakterystycznych dla wczesnej twórczości artysty, mamy przykład pracy z 1997 roku, inspirowanej mitologią grecką, „Danae albo moja słodka E…” Kształt tytułowej dziewczyny, oglądany w tej miniaturze graficznej, oddany został równoległym szrafowaniem, mającym zapewne zdradzać Zeusa, który pod postacią złotego deszczu, dostał się do zamkniętej w spiżowej komnacie Danae, córki króla Argos, Arkizjosa. Czytaj dalej

Janusz Akermann

Janusz Akermann, Moi Ludzie Ponad Wszystko, 1987, (źródło: skan książki - Janusz  Akermann, Linoryt 1982-2002, oprac. zbiorowe,  Janusz Akermann, Tczew 2003.

Janusz Akermann, Moi Ludzie Ponad Wszystko, 1987, (źródło: skan książki – Janusz  Akermann, Linoryt 1982-2002, oprac. zbiorowe,  Janusz Akermann, Tczew 2003.

Twórczość Janusza Akermanna, w kontekście grafiki warsztatowej, wiąże się z technikami druku wypukłego i linorytu, w szczególności linorytu kolorowego. Dynamiczna sztuka tego artysty wywodzi się ze wzmożonej ekspresji lat osiemdziesiątych, okresu, w którym to zaczynał pracę artystyczną. Akermann przez niektórych krytyków przyporządkowany jest do nowych dzikich. Jest zainteresowany zarówno ekspresją formy, jak ekspresją treści i najbardziej ekspresyjnymi stanami psychiki ludzkiej; stąd też artystę zajmuje głównie człowiek, a jego sztuka ma charakter figuratywny. W kontekście ludzkich zachowań notuje własne emocje; własne przeżycia, reakcje świadome i podświadome wpisuje plamami barw, różnicowanymi liniami, zadrapaniami w schematycznie powielanych, powiększanych ludzkich twarzy i sylwetek. Doznania emocjonalne artysty znajdujemy już we wczesnych grafikach z 1984 roku, jak „Wielka libacja”, „Akt w matni”, „Diabelskie sztuczki”, „Wody opadły”, czy „Tańczące panienki”. W tym czasie artysta wprowadził kolor do swoich prac, który początkowo funkcjonuje zupełnie samoistnie, albowiem plamy barw nie pokrywają się z warstwą rysunkową, nakreślaną dynamicznymi, „ostrymi, czarnymi kreskami” (za: Janusz  Akermann, Linoryt 1982–2002, oprac. zbiorowe,  Janusz Akermann, Tczew 2003, s. 4.). Barwa często wprowadza element Czytaj dalej

Henryk Płóciennik

Henryk Płóciennik, Klepsydra, 1963, 44x51,5 (źródło: Henryk Płóciennik, Grafika 1962-1975, Galeria Adi Art, Łódź 2003.)

Henryk Płóciennik, Klepsydra, 1963, 44×51,5 (źródło: Henryk Płóciennik, Grafika 1962-1975, Galeria Adi Art, Łódź 2003.)

W zależności od okresu twórczego artysty, prace różnią się tematyką. W pierwszym etapie, związanym z techniką linorytu, obejmują one kompozycje przypominające abstrakcje z elementami konstruktywizmu, w które często wkomponowywany jest człowiek z jego nagością, przy czym najczęściej jest to kobieta. Znany cykl z tego okresu to Ero, ukazujący jedynie kobietę albo też kobietę oraz mężczyznę razem i związaną z nimi seksualność.
W kolejnym etapie twórczości Płóciennika, w pracach o szerszej wypowiedzi, pojawia się motyw wspaniałej, szczęśliwej Arkadii, fantastycznych krajobrazów z bogatym, ornamentalnym opracowaniem; z kosmicznym pięknem i ładem świata, jako głównymi składnikami tychże zróżnicowanych kompozycji. Do tworzenia tych zharmonizowanych światów, bezsprzecznie nawiązujących do raju Czytaj dalej

Marta Bożyk

Marta Bożyk, Para I, 2005, linoryt, (źródło: Internet)

Marta Bożyk, Para I, 2005, linoryt, (źródło: Internet)

Marta Bożyk reprezentuje artystów młodego pokolenia. Z graficznych metod pracy obrała sobie linoryt. W swoich grafikach artystka stosuje głównie czerń, ewentualnie szarość, wyjątkowo sięgając po barwy chromatyczne (kolory) w niektórych przedstawieniach. Cechą dominującą w jej kompozycjach jest wizualna gra bieli i czerni.

„Niespokojne, splątane i nawarstwiające się linie tworzą kompozycje Marty Bożyk, powstałe w wyniku spontanicznego opracowywania matrycy” (za: Wielość w Jedności, Drzeworyt polski po 1900 roku, katalog wystawy 25 września – 22 listopada 2009 towarzyszącej Międzynarodowemu Triennale Grafiki 2009 Kraków, oprac. pod red. B. Chojnackiej, Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego, Bydgoszcz 2009, s. 25.). Czytaj dalej