15. Międzynarodowe Triennale Małe Formy Grafiki Polska-Łódź 2014 – cz.III

Hanna Maria Łuczak, Bez tytułu, 2013, linoryt, 9,6x9,7

Hanna Maria Łuczak, Bez tytułu, 2013, linoryt, 9,6×9,7

I tak doszedłem do trzeciej, ostatniej już części opisującej to, co działo się na Małe Formy Grafiki Łódź 2014, w kontekście druku wypukłego naturalnie.

Hanna Maria Łuczak (ur. 1988, Zgierz) przedstawiła linoryty, których tematem są pejzaże. Pracuje techniką światłocieniową, w której w jednej matrycy wycina kontury, w innej obszary światła i interpretuje graficznie obrazki natury. Dzięki temu jej prace nabierają rozpoznawalnego charakteru (Bez tytułu, 2013; Żółta turnia, 2013).

 

Hanna Maria Łuczak, Bez tytułu, 2013, linoryt, 9,6x9,7

Hanna Maria Łuczak, Bez tytułu, 2013, linoryt, 9,6×9,7

Hanna Maria Łuczak, Żółta turnia, 2013, linoryt, 9,7x10,1

Hanna Maria Łuczak, Żółta turnia, 2013, linoryt, 9,7×10,1

 

 

 

 

 

 

Ewelina Masztanowicz (ur. 1986, Łowicz). Jej lapidarna wypowiedź nasuwa skojarzenia z odręcznymi notatkami, czynionymi za pomocą i obrazków, i zapisu fonetycznego (365 dni, 2013; Dzień, 2013; Miesiąc, 2013).

 

Ewelina Masztanowicz, 365 dni, 2013, linoryt 7,6x13,8 cm

Ewelina Masztanowicz, 365 dni, 2013, linoryt 7,6×13,8 cm

 

 

 

 

 

 

 

Lesław Miśkiewicz (ur. 1953, Zgierz) odbija esencję graficzną z drewnianych matryc, wycina proste kształty. Pociąga go wewnętrzna treść tych form, kontemplacja nad każdym znakiem (Bez tytułu, 2012; Bez tytułu, 2013; Bez tytułu, 2013; Bez tytułu, 2013).

 

Leslaw Miśkiewicz, prace: Bez tytułu, 2012, drzeworyt, 8x7,9; Bez tytułu, 2013, drzeworyt, 7,9x7,9; Bez tytułu, 2013, drzeworyt, 8,1x8,1; Bez tytułu, 2013, drzeworyt 8x7,9

Leslaw Miśkiewicz, prace: Bez tytułu, 2012, drzeworyt, 8×7,9; Bez tytułu, 2013, drzeworyt, 7,9×7,9; Bez tytułu, 2013, drzeworyt, 8,1×8,1; Bez tytułu, 2013, drzeworyt 8×7,9

Leslaw Miśkiewicz, prace: Bez tytułu, 2012, drzeworyt, 8x7,9; Bez tytułu, 2013, drzeworyt, 7,9x7,9; Bez tytułu, 2013, drzeworyt, 8,1x8,1; Bez tytułu, 2013, drzeworyt 8x7,9

Leslaw Miśkiewicz, prace: Bez tytułu, 2012, drzeworyt, 8×7,9; Bez tytułu, 2013, drzeworyt, 7,9×7,9; Bez tytułu, 2013, drzeworyt, 8,1×8,1; Bez tytułu, 2013, drzeworyt 8×7,9

Leslaw Miśkiewicz, prace: Bez tytułu, 2012, drzeworyt, 8x7,9; Bez tytułu, 2013, drzeworyt, 7,9x7,9; Bez tytułu, 2013, drzeworyt, 8,1x8,1; Bez tytułu, 2013, drzeworyt 8x7,9

Leslaw Miśkiewicz, prace: Bez tytułu, 2012, drzeworyt, 8×7,9; Bez tytułu, 2013, drzeworyt, 7,9×7,9; Bez tytułu, 2013, drzeworyt, 8,1×8,1; Bez tytułu, 2013, drzeworyt 8×7,9

Leslaw Miśkiewicz, prace: Bez tytułu, 2012, drzeworyt, 8x7,9; Bez tytułu, 2013, drzeworyt, 7,9x7,9; Bez tytułu, 2013, drzeworyt, 8,1x8,1; Bez tytułu, 2013, drzeworyt 8x7,9

Leslaw Miśkiewicz, prace: Bez tytułu, 2012, drzeworyt, 8×7,9; Bez tytułu, 2013, drzeworyt, 7,9×7,9; Bez tytułu, 2013, drzeworyt, 8,1×8,1; Bez tytułu, 2013, drzeworyt 8×7,9

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Andrzej Obóz (ur. 1963, Tarnów). Linearne i punktowe przedstawienia w linorycie, które sugerują formy geometryczne (1 XI 2011/I, 2011; 2 XI 2011/II, 2011).

 

Andrzej obóz, 1 XI 2011 I, 2011, linoryt, 13,2x10,6 cm

Andrzej obóz, 1 XI 2011 I, 2011, linoryt, 13,2×10,6 cm

Andrzej obóz, 2 XI 2011 II, 2011, linoryt, 13,5x10,1 cm

Andrzej obóz, 2 XI 2011 II, 2011, linoryt, 13,5×10,1 cm

 

 

 

 

 

 

 

Zdzisław Olejniczak (ur. 1958, Łódź). Proste formalnie linoryty, a wymagające niezwykłej perfekcji warsztatowej. Doszukiwać się w nich można czegoś na kształt labiryntu (Filar, 2013; Podwójny prysznic, 2013; Sztuczna mgła, 2013).

 

Zdzislaw Olejniczak, Filar, 2013, linoryt, 11,3x11,4 cm

Zdzislaw Olejniczak, Filar, 2013, linoryt, 11,3×11,4 cm

Zdzislaw Olejniczak, Podwójny prysznic, 2013, linoryt, 11,3x11,3 cm

Zdzislaw Olejniczak, Podwójny prysznic, 2013, linoryt, 11,3×11,3 cm

Zdzislaw Olejniczak, Sztuczna mgła, 2013, linoryt, 11,3x11,4 cm

Zdzislaw Olejniczak, Sztuczna mgła, 2013, linoryt, 11,3×11,4 cm

 

 

 

 

 

 

 

Joanna Paljocha (ur. 1977, Łódź) zaproponowała linoryty. Zestawia po kilka form geometrycznych, w różnej kolorystyce, przydając im głębszego znaczenia. Na dużą interpretację motywu wskazują tytuły kompozycji (Niebieska tęsknota, 2013; Ostatnie takie lato, 2013; Przypomnienie, 2013).

 

Joanna Paljocha, Niebieska tęsknota, 2013, linoryt, 10,9x10,1 cm

Joanna Paljocha, Niebieska tęsknota, 2013, linoryt, 10,9×10,1 cm

Joanna Paljocha, Ostatnie takie lato, 2013, linoryt, 12,5x11,3 cm

Joanna Paljocha, Ostatnie takie lato, 2013, linoryt, 12,5×11,3 cm

Joanna Paljocha, Przypomnienie, 2013, linoryt, 12,8x11,1 cm

Joanna Paljocha, Przypomnienie, 2013, linoryt, 12,8×11,1 cm

 

 

 

 

 

 

 

Natalia Pawlus (ur. 1982, Bielsko-Biała). Dwa linoryty artystki na wspólnej wystawie to przedstawienia figuralne. Dość nietypowo ukazane, bo głównie za pomocą czarnej linii, chociaż nie takiej zwykłej, a nierównej, pogrubionej, niosącej w sobie silny ładunek emocjonalny (Piotr, 2012; To lubimy, 2012).

 

Natalia Pawlus, Piotr, 2012, linoryt, 10,1x7,1 cm

Natalia Pawlus, Piotr, 2012, linoryt, 10,1×7,1 cm

Natalia Pawlus, To lubimy, 2012, linoryt, 9,7x7,3 cm

Natalia Pawlus, To lubimy, 2012, linoryt, 9,7×7,3 cm

 

 

 

 

 

 

 

Leonard Pędziałek (ur. 1949, Kraków) pokazał na wystawie grafiki realistyczne w formie, które włączył do cyklu cytaty przez duże „C” (Z cyklu Cytaty, Ona II, 2013; Z cyklu Cytaty, Ona III, 2013).

 

Leonard pędziałek, Z cyklu Cytaty, Ona II, 2013, druk wypukly, cynkografia, chine, colle, 12,1x9,7 cm

Leonard Pędziałek, Z cyklu Cytaty, Ona II, 2013, druk wypukly, cynkografia, chine, colle, 12,1×9,7 cm

 

 

 

 

 

 

 

 

Zbigniew Purczyński tworzy w linorycie siatki punktów, odmiennie interpretując ich rozmiar; w ten sposób rozjaśnia lub zaciemnia obszary grafiki. Wyrazistym akcentem jest większy lub mniejszy kolorowy znak, po prawej stronie kompozycji (Trzy kolory I, 2013; Trzy kolory II, 2013; Trzy kolory III, 2013).

 

Zbigniew Purczyński, Trzy kolory I, 2013, linoryt, 14,9x11,9 cm

Zbigniew Purczyński, Trzy kolory I, 2013, linoryt, 14,9×11,9 cm

Zbigniew Purczyński, Trzy kolory II, 2013, linoryt, 14,9x11,9 cm

Zbigniew Purczyński, Trzy kolory II, 2013, linoryt, 14,9×11,9 cm

Zbigniew Purczyński, Trzy kolory III, 2013, linoryt, 14,9x11,9 cm

Zbigniew Purczyński, Trzy kolory III, 2013, linoryt, 14,9×11,9 cm

 

 

 

 

 

 

 

Michał Rygielski przesłał na wystawę zestaw linorytów, zawierających interesującą interpretację zjawisk i rzeczy Natury. Można doszukiwać się kontemplacyjnego charakteru tych przedstawień oraz spontaniczności w tworzeniu. Powstałe w ten sposób formy graficzne, są mocno rozpoznawalne dla techniki linorytniczej (Deszcz, 2013; Pole, 2013; Pole II, 2013; Pole III, 2013).

 

Michał Rygielski, Deszcz, 2013, linoryt, 8,7x10,6 cm

Michał Rygielski, Deszcz, 2013, linoryt, 8,7×10,6 cm

Michał Rygielski, Pole, 2013, linoryt, 10x7,6 cm

Michał Rygielski, Pole, 2013, linoryt, 10×7,6 cm

Michał Rygielski, Pole II, 2013, linoryt, 9,9x7,5 cm

Michał Rygielski, Pole II, 2013, linoryt, 9,9×7,5 cm

 

 

 

 

 

Michał Rygielski, Pole III, 2013, linoryt, 7,6x10,1 cm

Michał Rygielski, Pole III, 2013, linoryt, 7,6×10,1 cm

 

 

 

 

 

 

 

Sebastian Skowroński, autor bloga drzeworyt.pl. Trudno jest mi pisać o własnych pracach. Póki co, przede wszystkim tworzę w technikach drzeworytniczych; treściowo zajmuje mnie człowiek i emocje, jakie mają ogromny wpływ na jego codzienność (Człowiek – Iluzja bezpieczeństwa, 2013; Człowiek – Zapomniany świat, 2013).

 

Sebastian Krzysztof Skowroński, Człowiek-Zapomniany świat, 2013, drzeworyt, 14,2x10 cm

Sebastian Krzysztof Skowroński, Człowiek-Zapomniany świat, 2013, drzeworyt, 14,2×10 cm

 

 

 

 

 

 

 

Magdalena Soboń do wykonania swojej grafiki „Toniemy, to nie my” sięgnęła po techniki gipsorytu oraz linorytu. Biało-zielona płaszczyznowa kompozycja z odciśniętymi postaciami ludzi, sugeruje podział i to, że nie wszystko może być oczywistością.

 

Magdalena Soboń, Toniemy, to_nie_my, 2012, gipsoryt, linoryt, 5x7,9 cm

Magdalena Soboń, Toniemy, to_nie_my, 2012, gipsoryt, linoryt, 5×7,9 cm

 

 

 

 

 

 

 

Jadwiga Stawowczyk-Kuzemczak (ur. 1937, Kraków) pokazała na wystawie linoryty „Tabu A” (2013) oraz „Tabu D” (2013). Wykonane w negatywie, bo techniką tzw. białej linii, zmuszają do zastanowienia i poszukiwania treści. I wydaje się, że za każdym kolejnym podejściem, można dojść do odmiennych wniosków.

 

Jadwiga Stawowczyk Kuzemczak, Tabu A, 2013, linoryt, 15,5x11,9 cm

Jadwiga Stawowczyk Kuzemczak, Tabu A, 2013, linoryt, 15,5×11,9 cm

Jadwiga Stawowczyk Kuzemczak, Tabu D, 2013, linoryt, 15,3x11,8 cm

Jadwiga Stawowczyk Kuzemczak, Tabu D, 2013, linoryt, 15,3×11,8 cm

 

 

 

 

 

 

 

Maria Stelmaszczyk (ur. 1983, Łódź) wykonała dwie grafiki, których motywem przewodnim jest problematyka snu. Artystka w sposób realistyczny przedstawia sennik i symbole związane z marzeniami sennymi. W swojej pracy twórczej korzysta z technik druku wypukłego i collage (Sennik. Ogień, 2013; Sennik. Zwierzak, 2013).

 

Maria Stelmaszczyk, Sennik. Ogień, 2013, druk wypukły, collage, 9x9,1 cm

Maria Stelmaszczyk, Sennik. Ogień, 2013, druk wypukły, collage, 9×9,1 cm

Maria Stelmaszczyk, Sennik. Zwierzak, 2013, druk wypukły, collage, 9,2x9 cm

Maria Stelmaszczyk, Sennik. Zwierzak, 2013, druk wypukły, collage, 9,2×9 cm

 

 

 

 

 

 

 

Wawrzyniec Strzemieczny (ur. 1968, Łódź) za linearnie utkaną linorytniczą siatką materii, autor być może demaskuje rzeczywistość (Avarus, 2013).

 

Wawrzyniec Strzemieczny, Avarus, 2013, linoryt, 12,1x8,8 cm

Wawrzyniec Strzemieczny, Avarus, 2013, linoryt, 12,1×8,8 cm

 

 

 

 

 

 

 

Krzysztof Wawrzyniak (ur. 1954, Łask) na kolejnych grafikach odcisnął jeden z wielu śladów linorytu, jakby pewnej, wybranej litery z alfabetu. Uzyskane obrazki mogą sprawiać wrażenie utworzonych od niechcenia, ale zapewne wymagały wyciszenia i umyślenia głębszej idei (Bez tytułu, 2013; Bez tytułu, 2013; Bez tytułu, 2013).

Krzysztof Wawrzyniak, wszystkie prace: Bez tytułu, 2013, linoryt, 14,2x12,1 cm

Krzysztof Wawrzyniak, wszystkie prace: Bez tytułu, 2013, linoryt, 14,2×12,1 cm

Krzysztof Wawrzyniak, wszystkie prace: Bez tytułu, 2013, linoryt, 14,2x12,1 cm

Krzysztof Wawrzyniak, wszystkie prace: Bez tytułu, 2013, linoryt, 14,2×12,1 cm

Krzysztof Wawrzyniak, wszystkie prace: Bez tytułu, 2013, linoryt, 14,2x12,1 cm

Krzysztof Wawrzyniak, wszystkie prace: Bez tytułu, 2013, linoryt, 14,2×12,1 cm

 

 

 

 

 

 

 

Danuta Wieczorek (ur. 1964, Skierniewice) dla znaku graficznego, jaki utworzyła techniką linorytu, sięgnęła po motyw z mitologii greckiej. Argo był pierwszym, greckim statkiem żaglowo-wiosłowym (jeden żagiel i 50 wioseł). Argo może być także nazwą, oznaczająca gwiazdozbiór (Argo, 2013).

 

Danuta Wieczorek, Argo, 2013, linoryt, 12,9x11,5 cm

Danuta Wieczorek, Argo, 2013, linoryt, 12,9×11,5 cm

 

 

 

 

 

 

 

Agnieszka Barbara Zawadzka (ur. 1974, Lublin) także wykorzystuje technikę linorytu i tworzy niezwykle, kolorowe motywy graficzne (Kantharos, 2013; Lekane, 2013; Loutrofora, 2013).

 

Agnieszka Barbara Zawadzka, Lekane, 2013, linoryt, 3,9x6 cm

Agnieszka Barbara Zawadzka, Lekane, 2013, linoryt, 3,9×6 cm

 

 

 

 

 

 

 

Katarzyna Zimna (ur. 1978, Łódź). Myślą przewodnią dla przedstawienia tej artystki jest pomnik i pamięć. Żywiołowa barwa wcisnięta w formę graficzną wypełniającą linoryt, ma przywoływać chwilę obecną (Monument/Moment 3, 2013; Monument/Moment 4, 2013).

 

Katarzyna Zimna, Monument/Moment 3, 2013, linoryt, 14,2x4,9 cm

Katarzyna Zimna, Monument/Moment 3, 2013, linoryt, 14,2×4,9 cm

 

 

 

 

 

 

 

I to jest ostatnia część (post) tego długiego opisu na temat autorów i ich grafik, wykonanych z użyciem artystycznych technik druku wypukłego. Bez trudu można zauważyć, iż artyści najczęściej siegali po linoryt.

 

 

 

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

CommentLuv badge