Henryk Płóciennik

Henryk Płóciennik, Klepsydra, 1963, 44x51,5 (źródło: Henryk Płóciennik, Grafika 1962-1975, Galeria Adi Art, Łódź 2003.)

Henryk Płóciennik, Klepsydra, 1963, 44×51,5 (źródło: Henryk Płóciennik, Grafika 1962-1975, Galeria Adi Art, Łódź 2003.)

W zależności od okresu twórczego artysty, prace różnią się tematyką. W pierwszym etapie, związanym z techniką linorytu, obejmują one kompozycje przypominające abstrakcje z elementami konstruktywizmu, w które często wkomponowywany jest człowiek z jego nagością, przy czym najczęściej jest to kobieta. Znany cykl z tego okresu to Ero, ukazujący jedynie kobietę albo też kobietę oraz mężczyznę razem i związaną z nimi seksualność.
W kolejnym etapie twórczości Płóciennika, w pracach o szerszej wypowiedzi, pojawia się motyw wspaniałej, szczęśliwej Arkadii, fantastycznych krajobrazów z bogatym, ornamentalnym opracowaniem; z kosmicznym pięknem i ładem świata, jako głównymi składnikami tychże zróżnicowanych kompozycji. Do tworzenia tych zharmonizowanych światów, bezsprzecznie nawiązujących do raju Czytaj dalej

Marta Bożyk

Marta Bożyk, Para I, 2005, linoryt, (źródło: Internet)

Marta Bożyk, Para I, 2005, linoryt, (źródło: Internet)

Marta Bożyk reprezentuje artystów młodego pokolenia. Z graficznych metod pracy obrała sobie linoryt. W swoich grafikach artystka stosuje głównie czerń, ewentualnie szarość, wyjątkowo sięgając po barwy chromatyczne (kolory) w niektórych przedstawieniach. Cechą dominującą w jej kompozycjach jest wizualna gra bieli i czerni.

„Niespokojne, splątane i nawarstwiające się linie tworzą kompozycje Marty Bożyk, powstałe w wyniku spontanicznego opracowywania matrycy” (za: Wielość w Jedności, Drzeworyt polski po 1900 roku, katalog wystawy 25 września – 22 listopada 2009 towarzyszącej Międzynarodowemu Triennale Grafiki 2009 Kraków, oprac. pod red. B. Chojnackiej, Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego, Bydgoszcz 2009, s. 25.). Czytaj dalej

Piotr Pasiewicz w Galerii Stalowa w Warszawie

Piotr Pasiewicz, bez tytułu, linoryt, rysunek na papierze, 100x70cm (udostępnione przez artystę)

Piotr Pasiewicz, bez tytułu, linoryt, rysunek na papierze, 100x70cm (udostępnione przez artystę)

O Piotrze Pasiewiczu pisałem już na drzeworyt.pl w sierpniu 2015 roku. To artysta, którego osobowość jest wyjątkowa, a jego stosunek do otaczającego świata i Materii szczególna. W swoim ciele, a więc w części Materii, uwalnia swoją istotę z okowów przekonań czy życiowych doświadczeń, przez to pozwalając aby jego Duch bardzo intensywnie się wyrażał w napotykanej przestrzeni. Pasiewicz jest bowiem świadomym odbiorcą czy przekaźnikiem, duchowym świadkiem nieustającego łączenia się jego psyche z fizyczną substancją scalającą środowisko. Bez tego materiału, tworzywa, nie mogłyby wyjść na światło dzienne te wszystkie obrazy, które artysta „zapisuje” na płótnie, papierze czy ścianach pustostanów.

17 lutego 2016 roku rozpocznie się duża wystawa prac Pasiewicza w Galerii Stalowa w Warszawie, która potrwa aż do 15 marca 2016. (http://www.stalowa.art.pl/1599-actus-purus-o-wystawie)

Piotr przekazał mi zdjęcia swoich najnowszych prac graficzno-rysunkowych, które będzie można zobaczyć na wystawie. Z jednej strony są to realizacje wykonane pozornie prostymi środkami artystycznymi, jak linoryt z wyciętą białą linią plus rysunek tuszem, a z drugiej prace o bardziej złożonej strukturze, które artysta podpisuje jako technika własna na papierze, do których wyjawia, bazą jest druk wypukły. Czytaj dalej

Halina Chrostowska

Halina Chrostowska, Figura czerwona XVII, 1980, linoryt podmalowany, odprysk, collage, 66,5x52,5cm (reprodukcja - Halina Chrostowska, oprac. pod red. M. Sitkowskiej i M. Chipczyńskiej, Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie i Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 2000)

Halina Chrostowska, Figura czerwona XVII, 1980, linoryt podmalowany, odprysk, collage, 66,5×52,5cm (reprodukcja – Halina Chrostowska, oprac. pod red. M. Sitkowskiej i M. Chipczyńskiej, Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie i Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 2000)

Halina Chrostowska żyła w latach 1929-1990, była córką Stanisława Ostoji-Chrostowskiego, wybitnego grafika okresu międzywojennego. Studiowała grafikę w Akademii Stuk Pięknych w Warszawie (1946-1950) w pracowni Tadeusza Kulisiewicza i malarstwo u Jana Cybisa. Chrostowska lubiła zmagać się z formą i tworzywem, szukając najlepszych środków artystycznej wypowiedzi, artystka ciągle prowadziła eksperymenty, tak formalne jak i warsztatowe (Halina Chrostowska, oprac. pod red. M. Sitkowskiej i M. Chipczyńskiej, Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie i Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 2000, s. 8).

Chrostowska początkowo korzystała w swej twórczości przede wszystkim z technik metalowych – akwaforty z akwatintą, odprysku, suchej igły (techniki wklęsłodrukowe); rzadko stosowała technikę drzeworytu, jednak z czasem zaczęła łączyć techniki metalowe z drzeworytniczymi i linorytniczymi. Swoje poszukiwania artystyczne prowadziła tworząc najpierw grafiki czarno-białe, jak abstrakcyjny cykl „Astralny” w 1957 roku czy figuratywny cykl „Komedianci”, rozpoczęty w 1961 roku. Prace z tego drugiego to m.in. „Statystki”, „Aktorzy”, „Tancerka”, „Monolog”. Kolor do swych prac wprowadziła w 1968 roku w serii „Portretów”. Czytaj dalej

Tomasz Barczyk

Tomasz Barczyk, Naprawdę gorące lato, drzeworyt, 95x130cm, 2008, (reprodukcja - tomaszbarczyk.com)

Tomasz Barczyk, Naprawdę gorące lato, drzeworyt, 95x130cm, 2008, (reprodukcja – tomaszbarczyk.com)

Tomasz Barczyk (ur. 1975), artysta tworzący w drzeworycie czy linorycie, mocno zauważa osiągnięcia amerykańskiego pop-artu i Andy Warhola, który go twórczo inspiruje. Dla Barczyka istotne są techniki reklamy, ich sposób wizualnego oddziaływania i natychmiastowość przekazu. Nie interesują go jedynie estetyzmy, które odsuwa na dalszy plan, lecz skuteczność, z jaką dotrze do odbiorcy.

Barczyk zainteresował się człowiekiem z jego codziennością, precyzowaną należącymi do niego przedmiotami. Stosuje cytaty z rzeczywistości, które w formie rozpoznawalnych obrazów-ikon, pojawiają się w kompozycjach, jak np. butelka coca-coli w „Sweet Love”, grafice zrealizowanej w technikach litografii oraz linorytu w 2010 r. Czytaj dalej

Piotr Pasiewicz

Piotr Pasiewicz, Bez tytułu, 2012, linoryt + rysunek, 70x100cm, (reprodukcja za zgodą artysty)

Piotr Pasiewicz, Bez tytułu, 2012, linoryt + rysunek, 70x100cm, (reprodukcja za zgodą artysty)

Piotr Pasiewicz (ur. 1979) to znany łódzki artysta. Jego grafiki są unikatami. Stosuje przede wszystkim linoryt, który łączy z rysunkiem, wykonywanym tuszem. Rezultatem tego jest jedna praca, bez zwyczajowego nakładu, specyficznego dla grafiki artystycznej. Piotr uwielbia czerń i biel, chociaż coraz częściej sięga także po podstawowe kolory. Artysta jest niezwykle płodny. Umożliwia mu to po części sposób jego pracy (stosowanie grafiki i rysunku na jednej karcie papieru), jak i nieustająca potrzeba wsłuchiwania się w siebie, w myśli i emocje, w wewnętrzną cząstkę siebie, która domaga się intensywnej uwagi i wizualnej kreacji. Czytaj dalej

Siła grafiki, grafika polska XX i XXI wieku – wystawa – SMTG Kraków

Jerzy Panek_, Stary dom II, 1970, drzeworyt, 54x66cm (reprodukcja - www.triennial.cracow.pl)

Jerzy Panek_, Stary dom II, 1970, drzeworyt, 54x66cm (reprodukcja – www.triennial.cracow.pl)

Wystawa „Siła grafiki, grafika polska XX i XXI wieku” miała miejsce w maju 2015 roku, w Galerii Centrum Międzynarodowego Centrum Sztuk Graficznych SMTG w Krakowie.

„Świat grafiki jest terenem nieustannych eksperymentów artystycznych, jest również światem piękna i głębokiej refleksji. Na wystawie prezentowane są dzieła, które weszły do kanonu współczesnej sztuki polskiej. Odzwierciedlają stan krakowskiej i polskiej grafiki oraz siłę jej oddziaływania, nie tylko w Polsce ale i na świecie. Siła polskiej grafiki płynie z kongenialnego połączenia artyzmu i maestrii warsztatu.” (fragment opisu do wystawy, za: http://www.triennial.cracow.pl/MCSG/wystawy/1971-Si%C5%82a_grafiki_|_grafika_polska_XX_i_XXI_wieku.html) Czytaj dalej

Sebastian Grochocki

Sebastian Grochocki , Latimeria, 2015, gipsoryt, drzeworyt, linoryt, 99x146cm, (reprodukcja - sebastiangrochocki.com - za zgodą artysty)

Sebastian Grochocki , Latimeria, 2015, gipsoryt, drzeworyt, linoryt, 99x146cm, (reprodukcja – sebastiangrochocki.com – za zgodą artysty)

Sebastian Grochocki (www.sebastiangrochocki.com) to łódzki, młody artysta (ur. 1988). Uczestnik wystawy pt. Nowy Gipsoryt w Muzeum Fabryki łódzkiej Manufaktury (29.01-20.03.2015), uprzednio relacjonowanej na drzeworyt.pl –> http://www.drzeworyt.pl/nowy-gipsoryt

W tamtym czasie, Sebastian Grochocki wraz z Marcinem Wydrzyńskim oraz Szymonem Ryczkiem, zaprezentował osobom obecnym na wernisażu – tak dzieciom, młodzieży jak i dorosłym – proces wykonywania odbitki graficznej z matrycy gipsorytniczej. Celem tamtej wystawy było poszerzenie ogólnej świadomości dotyczącej grafiki warsztatowej, jak i zachęcenie najmłodszych do zabawy ze sztuką.
Czytaj dalej

Natalia Tarnawa – współuczestniczka wystawy Anatomia koloru

Natalia Tarnawa, cykl Machinae, Tabula V, 2012-2014. linoryt barwny + monotypia na papierze, 70x100cm, (reprodukcja - zdjęcie z wystawy Anatomia koloru – autor blogu)

Natalia Tarnawa, cykl Machinae, Tabula V, 2012-2014. linoryt barwny + monotypia na papierze, 70x100cm, (reprodukcja – zdjęcie z wystawy Anatomia koloru – autor blogu)

Ekspozycja Natalii Tarnawy jest częścią wystawy pod tytułem Anatomia koloru, w której brały udział również Małgorzata ET BER Warlikowska oraz Anna Kodź. Wszystkie prace można było oglądać w Krakowie, w Galerii Oko dla Sztuki (http://www.ka.edu.pl/onas/galerie/galerie-oko-dla-sztuki/), w Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego, w kwietniu 2015 roku.

Natalia Tarnawa jest artystką, która w swojej pracy wykorzystuje po części linoryt, jak i monotypię. Po obejrzeniu wystawy, jak i zapoznaniu się ze stroną Natalii – www.natalia.tarnawa.net – zdumiony zobaczyłem, że poszczególne grafiki o identycznym tytule, różnią się od siebie. Jak się okazuje, dla Natalii Tarnawy wycięcie grafiki jest jedynie zakończeniem pewnego etapu, po którym następuje ten właściwy. Wówczas eskperymentuje, zestawia poszczególne obiekty wycięte w linorycie, pracuje z szablonami, poszukuje barw, różnicuje. Jej podejście do tworzenia sprawia, że nie odbija kolejnych, identycznych odbitek w zakresie jednego nakładu. Każda jest inna, unikatowa, autonomiczna. Czytaj dalej

Lesław Miśkiewicz – Oblicza geometrii – drzeworyty i grafiki komputerowe z lat 1986-2015 (wystawa)

Lesław Miśkiewicz, Bez tytułu, 2002, drzeworyt, 57x43,5cm (skan z książki "Lesław Miśkiewicz", Galeria Amcor Rentsch, Łódź 2005)

Lesław Miśkiewicz, Bez tytułu, 2002, drzeworyt, 57×43,5cm (skan z książki „Lesław Miśkiewicz”, Galeria Amcor Rentsch, Łódź 2005)

 

W galerii Oko dla Sztuki w Krakowie, w marcu 2015 roku, miała miejsce wystawa Lesława Miśkiewicza „Oblicza geometrii – drzeworyty i grafiki komputerowe z lat 1986 – 2015”. Z oczywistych względów, zainteresowała mnie ta część ekspozycji, poświęcona grafice drzeworytniczej, technice coraz rzadziej dziś stosowanej a zastąpionej w znacznym stopniu przez łatwiejszy w kształtowaniu linoryt.

Lesław Miśkiewicz, w swojej pracy artysty-grafika, upodobał sobie klasyczny drzeworyt. Odbija go, stosując czarną farbę drukarską. Jego grafiki to gra jasności i cienia, czerni oraz bieli i powstających z nich tonowych kontrastów. Dominujące w jego pracach układy geometryczne, mające uporządkowany charakter, znakomicie wpasowują się w strukturę drewna. Rzędy linii, uzyskane poprzez ich częściowe wycięcie i pozostawienie tych drukujących, są wizualnie odbierane przez patrzącego w szerokim zestawie odcieni szarości. Czytaj dalej